De resterende leden, onder aanvoering van Hans Sotthewes, hebben toen een laatste reddingspoging ondernomen. Er werd besloten tot het uitbrengen van een huis-aan-huis krant in de nieuwe wijk de Hasseler Es. Er werd bewust voor deze wijk gekozen in verband met de ruime aanwezigheid van jongere mensen; een doelgroep die op dat moment heel belangrijk was voor Roesalka. Dit initiatief heeft de verenging geen windeieren gelegd.

Op initiatief van de toenmalige voorzitster Riet Vink en dansleidster Yvonne Eikeboom, werd begonnen aan een nieuwe episode. Circa 25 nieuwe leden meldden zich aan en leerden het bekende repertoire. Dit repertoire werd verbeterd en uitgebreid onder meer via de gastdocenten Michael Buryak van het ensemble Metelyk uit Engeland en Valerie Niekrassov, een in Polen levende Oekraïense balletchoreograaf. Er werd nieuwe geluidsapparatuur aangeschaft en de oude muziek werd met behulp van de computer ontdaan van ruis en op CD gezet. Onder de nieuwe leden zaten ook een aantal fervente handwerkliefhebsters. Nieuwe kostuums kopen is namelijk een kostbare aangelegenheid. Er werd een kledingcommissie opgericht onder leiding van Hennie Odink. Leden, familie en vrienden zijn fanatiek gaan naaien en borduren, waardoor de groep nu beschikt over verschillende kostuums uit de diverse regio’s van Oekraïne, onder meer de Karpaten, West-Oekraïne en omgeving Kiev.

Het niveau van Roesalka steeg en de vereniging werd weer onder luid gejuich ontvangen in verzorgingscentra, Oekraïense bijeenkomsten, het bloemencorso Aalsmeer en diverse festivals; met name de Folkloreade Enschede.

Een bijzonder optreden was wel in Loon op Zand. Onze grote fan, wijlen Theo van Leeuwen, was zo onder de indruk van Roesalka, dat hij er een optreden voor ons organiseerde. Voor het eerst sinds lange tijd was Roesalka niet alleen op uitnodiging, maar zelf het hoofdprogramma, waar het publiek een kaartje voor moest kopen!

Een ander hoogtepunt was de uitnodiging van Valerie Niekrassov een optreden te verzorgen voor de Oekraïense diaspora in Koszalin Polen. Voor het eerst sinds lange tijd stapte Roesalka weer eens op de bus voor een meerdaags optreden. Na aanvankelijke scepsis over 'Hollandse Kozakken' kwam gejuich en tranen na een gepassioneerd en humorvol optreden zoals Roesalka dat zo goed kan!

De Folkloreade Enschede speelde een nadrukkelijke rol bij de verdere ontwikkeling van Roesalka.

De leden van Roesalka traden op als gastgezin voor deelnemende groepen. Meestal waren dit groepen uit de voormalige Sovjet-Unie. Naast de leden waren ook een flink aantal andere mensen bereid gasten op te nemen. Zij zijn betrokken geraakt bij de vereniging en legden de basis voor de vriendenkring van Roesalka. Zo ontving Roesalka in 1995 de leden van het Oekraïense Folkloregezelschap Yunist Podillya uit Chmelnitskie. Mykola Korzun, bayanist van het orkest, raakte persoonlijk bevriend met enkele leden, en die besloten hem uit te nodigen. Gedreven door zijn passie als musicus begon hij Roesalka liedjes te leren. Het meest bekende is wel Rosprahaite Glopzikonje.

Door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie konden Oekraïners weer emigreren. Na vele jaren kon de vereniging de eerste nieuwe Oekraïense leden verwelkomen. Dit tot grote vreugde van Roman, die het hoog tijd vond dat de jonge garde het ging overnemen. Tanja Potapenko en Lesya Ivegesh troffen op de Folkloreade Enschede een Nederlandse partner en na hun emigratie werden zij al snel lid van Roesalka. Daarbij stelden zij hun kennis & ervaring bij hun voormalige dansgroepen ter beschikking. Tal van nieuwe dansen werden geïntroduceerd. Onder artistieke leiding van Tanja zag de jeugdgroep Kozatjata (kinderen van de kozakken) het levenslicht en leerde zij de volwassen onder meer de Privet T'alna. Lesya komt uit het Oekraïense deel van de Karpaten en heeft onder meer het Karpatenblok geïntroduceerd, inclusief de rijkelijk versierde Karpatenjassen.

Reis Oekraïne 2000
Een lang gekoesterde wens ging eindelijk in vervulling. Aan de reis is veel organisatorisch werk vooraf gegaan. Denk alleen al aan het vinden van een touringcarbedrijf dat haar bus wilde inzetten voor deze avontuurlijke reis. Het bedrijf werd gevonden vlak over de grens in Duitsland, firma Zum Dieck. De belangstelling om mee te gaan was overweldigend. Veel fans en familie & vrienden van de leden vroegen of er nog een plaatsje vrij was in de bus. De gehele groep heeft deze avontuurlijke reis met veel onverwachte en hartverwarmende momenten als uniek beschouwd.

Roesalka bracht inmiddels alweer een aantal jaren de nieuwe dansen, een liedjesrepertoire en dat alles in handgemaakte kostuums naar originele patronen. Duidelijk werd dat de vereniging voor nieuwe uitdagingen stond. De vergrijzing zette weer gestaag door en het programma was niet meer verrassend. >>lees verder>>

Wederom pakte, inmiddels erelid, Hans Sotthewes niet de handschoen maar de hamer en zaag op en timmerde, samen met een aantal mannelijke leden, een decorhuis in elkaar. Op een gezellige bijeenkomst, met een hapje & drankje, werd de “Ghata” onthuld. De leden complimenteerden Hans en toen kwam de schrik! Hans noemde de Ghata 'decor', als onderdeel van het vernieuwende theaterprogramma. Iedereen kreeg een script in handen gedrukt en provisorisch ontstond zo het zang- dans-toneelstuk: "Oekraïne; een dag uit het leven van een boerendorp" Het stuk werd een groot succes omdat Roesalka hiermee humor en cultuur uitstekend weet uit te dragen.

Met het organiseren van deze bijeenkomst ontstond er een nieuwe activiteit: zelf voorstellingen organiseren. De horecaman van de vereniging, Johnny Dat, spoorde iedereen aan een bijdrage te leveren aan de viering van het Oekraïens nieuwjaar. Dames zorgden voor hapjes, de heren regelden de bar + zaalinrichting en een aantal enthousiastelingen bereidden een minitoneelstuk voor, genaamd: “Shedrivki” (vrij vertaalt: traditionele Oekraïense nieuwjaarsviering). De zaal zat afgeladen vol met familie en de vriendenkring van Roesalka. Dit succes kreeg vervolg tot op de dag van vandaag. Daarnaast werden o.m. Masljantisja (orthodox carnaval / boterfeest) en diverse concerten met Mykola & Elena georganiseerd.

De apotheose van het theatergebeuren vond plaats in 2005: het 50-jarig jubileum. Zang, dans, theater, kostuums en bevriende groepen uit binnen- en buitenland maakten een voorstelling om nooit te vergeten. Net als in de beginjaren, trad Roesalka weer op met een orkest: het orkest Yunist Podillya, o.l.v. Mykola Korzun. Het geheel werd gecompleteerd met een zelfgemaakt Oekraïens buffet, weerzien met oude bekenden, een hoop gezelligheid en last but not least: de benoeming van onze erevoorzitter Roman Pyndus tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau! Het is een eerbetoon aan alles wat Roman Pyndus van de grond heeft gekregen door zijn bezielende en inspirerende leiding!