....de geest van een jong gestorvene. Zij vindt in het hiernamaals geen rust en wil terug naar het leven. Deze waternimf staat symbool voor de vele Oekraïeners die na de Tweede Wereldoorlog niet terug konden naar hun vaderland. De verschillende wateren in het Triglavski Narodni Park vormen niet alleen de bron van leven en vruchtbaarheid, maar zijn volgens de oude Slavische mythologie tevens de woon - en verblijfplaats van  watergeesten, waternimfen en waterdemonen. Daar waar de god Hostnik heerst over de bossen en wouden, zijn de bergrivieren en bergmeren het domein van de vodyanye en roesalki. De roesalka is een waternimf die leeft in rivieren en meren en wordt afgeschilderd als een soort femme fatale. Ze is immers mooi en sensueel en wie haar zou zien zou zijn hart aan haar verpanden. Echter, wie door de roesalka wordt omarmd zou meteen worden meegevoerd naar haar betoverende boudoir op de rivierbodem en nooit meer terugkeren naar het aardse bestaan.

Niet veel aardiger zijn de vodyanye, de mannelijke tegenhangers van de roesalki. Ook zij huisden in rivieren en meren en waren naast enthousiaste imkers ook veehouders. Zij lieten hun vee 's avonds grazen op de weiden langs de rivieren. Toch hielden zij niet van hard werken en besteedden hun tijd liever aan braspartijen, feesten en het uithalen van allerlei plagerijen.

Het uit de hand lopen van dergelijk uitbundig gedrag van deze watergeesten zou volgens de mensen de oorzaak zijn van wateroverstromingen en het wegslaan van bruggen. Ook zouden de vodyanye de argeloze mens met brute kracht onder het wateroppervlak kunnen trekken en mistbanken kunnen laten ontstaan.